Knie.nl

Alles over de knie

Knie.nl

tibiaplateau breuk

Dit onderwerp bevat 13 reacties, heeft 1 stem, en is het laatst gewijzigd door  Nico 6 dagen, 15 uren geleden.

14 berichten aan het bekijken - 1 tot 14 (van in totaal 14)

Zoek in de antwoorden van dit topic

  • Auteur
    Berichten
  • #421 Reactie

    Ellen

    hallo lotgenoten
    ik heb een vraag aan lotgenoten die een tibiaplateau breuk hebben gehad !!
    hoe is jullie revalidatie gesteld en hebben jullie nog pijn .
    hoe lang is het geleden de breuk !
    hoeveel keer zijn jullie hier aan geopereerd enzovoorts?
    graag jullie verhalen !!
    ik heb een tibiaplateaubreuk gehad bijna drie jaar geleden ,
    en ben pas daar in december weer aan geopereerd dit al voor de achtste maal .
    baal er erg van ,en loop nu nog met krukken !

    #422 Reactie

    Marion

    Mijn tibia plateaubreuk is ontstaan op 21 april 2005.Ik ben direct geopereerd en in december is het plaatmateriaal verwijderd en een scopie in de knie gedaan. Mijn onderbeen staat wat scheef ( 8 gr).Ik word in mei geopereerd ( tibiakop osteotomie ). Ik loop nog steeds met een kruk, op mijn werk en buiten.Ik ben onzeker over de operatie. Heb geen idee of mijn knie echt veel beter zal worden.Ik twijfel of ik het zo zal laten!Terwijl ik eigenlijk weet dat ik nog veel te jong ben om zo krakkemikkig te lopen….Als ik jouw verhaal lees, 8 operaties, vraag ik me af wat mij nog te wachten staat. Ik wens je veel sterkte!
    Vriendelijke groet,Marion

    #423 Reactie

    Ellen

    hoi marion
    ik reed met mijn motor en moest afdraaien wat ik te laat zag we waren n.l. met zijn 4 aan t rijden ,
    te laat zag ik dat ze daar op de weg een nieuwe asvalt hadden gelegd !
    en ik begon te schuiven , ik stond bijna stil en de motor viel op mijn been .
    ik ben ook drie dagen erna geopereerd een plaat erin met wat bouten .
    na een half jaar en een kijkoperatie mocht de plaat eruit !
    onder een verdoving van een ruggeprik , maar toen de arts de plaat los wilde draaien of verwijderen brak er een schroef af hij heeft er toen wat aan moeten trekken denk ik ! zo brak hij nogmaals mijn scheenbeen en zag hij dat de breuk toch nog niet toe gegroeid was ,ben toen in het gips gedaan 10 dagen mijn desbetreffende arts was op vakantie ! dus nu 2 breuken !!
    daarna belde hij me op toen was ik inmiddels al op controle geweest na een andere arts die heeft mijn gips eraf laten halen en ik mocht na huis !! op krukken met 2 breuken achteraf denk je hoe is dit mogelijk hé ,
    mijn arts vroeg of ik niet na leuven wilde voor een second opini !
    natuurlijk wilde ik da !
    daar werd ik meteen weer geopereerd en een volgende plaat werd erin geplaatst .ze hebben ook nog 2 keer merg uit mijn heup gehaald en dit in de breuk gespoten voor een beter herstel !
    na een jaar kon ik goed lopen zonder krukken ,
    ik moest op controle en er werd mij gezegt deze plaat kon spontaan breken ,
    er zat niks anders op of die moest eruit , nu was de breuk nog niet toe ,
    ik kreeg een gesprek met de proffessor ,en die wilde nog iets proberen wat voor mij de laatste kans op genezing was zei hij .
    n.l. het bot van de breuk afschrapen boven en onderkant deze weer in elkaar schuiven en dan had ik een nieuwe breuk waar dus het bloed weer doorstroomde dus met kans op genezing !
    maar !!! dan werd mijn been korter ! 4 cm in totaal
    ik kreeg een pin in mijn scheenbeen dat is een soort pomp die uitelkaar kon bij mijn enkel (in en uit elkaar kon schuiven )
    en een pin die uit mijn been stak bij mijn knie !
    daar moest mijn man 2 keer per dag een pompje opzetten en aandraaien
    zo verlengde mijn been weer 1mm per dag dit heb ik allemaal achter de rug ,
    nu mag ik mijn been wat belasten en na de kinesist .
    mijn voet was ook wat scheef gaan staan door de verlenging en voelt heel raar aan , en terwijl ik eigenlijk niks aan mijn voet had ! en mijn achiles pees hebben ze ook nog verlengd , (( dit hebben ze met kleine insnedingen gedaan en is best pijnlijk ik kon geen schoenen meer aan)) nu loop ik dus nog met 2 krukken doe thuis veel oefeningen want doe je ze niet daar krijg je alleen jezelf mee ,
    je moet er zelf voor vechten om weer goed te kunnen lopen .
    ik kan mijn dikke teen nog niet optrekken als ik op de grond zit met opgetrokken benen kan ik mijn voet niet plat neerzetten , komt wel zeggen ze allemaal !!
    als ik sta kan ik mijn knie niet na achter drukken ,
    de beweging opzich gaat wel en pijn ja pijn die is er altijd net of mijn been nie van mij is en ik die toch ma mee moet slepen raar ja !
    maar het is mijn been en ik zal het er mee moeten doen en pijn daar is mee te leven da heb ik nu wel door en je pijn grens gaat steeds hoger da ook !
    sorrie Marion dit is een hele boterham maar dit wil nie zeggen dat jij dit moet krijgen hé ,
    iedere breuk is toch anders en ik heb ook al veel goede verhalen gehoord ,ook met deze breuk !
    waar word jij dan geopereerd (als je dit laat doen ) en wat gaan ze dan eigenlijk precies doen ? en is je breuk dan toch genezen ! zit er nog een plaat in ?
    ik hoor nog graag van je hoe het verder met je gaat !

    #424 Reactie

    Paula

    Hoi,

    Ik heb 18 februari 2006 een tibia plateau fractuur opgelopen tijdens een val. De volgende dag ben ik geopereerd. Na 4 dagen kon ik het ziekenhuis uit.

    Gisteren (3 april) is het gips/polyster er af gegaan.
    Vandaag voor het eerst fysiotherapie gehad. Men zegt in mijn geval nog dat het allemaal wel goed kan komen ….

    Ik heb over deze breuk nog nooit goede verhalen gehoord, het lijkt me wel fijn om dat te lezen..

    Paula

    #425 Reactie

    Rob

    Ik heb op 3 oktober 2005 een eenzijdige scooterongeluk gehad en daarbij een tibia plateau fractuur opgelopen.10 Oktober 2005 geopereerd.Eerder kon niet i.v.m een schaafwond bij die breuk die eerst moest genezen i.v.m infectiegevaar.16 Oktober mocht ik weer naar huis en daarna begonnen met fysiotherapie.Nu 6 maanden later ben ik begonnen met halve dagen te werken en nog steeds onder behandeling van de fysio.Loop gelukkig zonder krukken en het gaat redelijk.Langzaam komt de krachten terug,maar of het nog wel 100% weer wordt is nog de vraag.In oktober 2006 mag de plaat eruit als ik er last van hebt dus dat zien we nog wel.

    Rob

    #426 Reactie

    Ellen

    hallo lotgenoten
    leuk ook eens te horen dat het goed gaat ja zeker ,
    ik zelf moet vrijdag terug op controle !,
    ik heb een maand geleden een scan moeten laten doen en hoor dan of alles goed geneest !
    ik wens jullie veel moed bij de fisiotherapie dat moet nu een maal !
    ik zal nog wel wat laten weten wat ze zeggen in t ziekenhuis !
    groetjes jet

    #427 Reactie

    Marion

    Sorry dat ik nu pas reageer.Wat een pechverhaal zeg!!!
    Ik word in mei (hoop ik) geopereerd in de Maartenskliniek in Nijmegen.
    In december is het plaatmateriaal al verwijderd. Dus nu is er even tijd voor het dichtgroeien van de gaatjes van de schroeven.
    Ik ben inmiddels 2 dagdelen in de week in een revalidatiecentrum, waar ze wel positieve resultaten boeken met o.a. fysiotherapie. Ik kan mijn been weer bijna plat neerleggen als ik zit.Mijn voet zijn ze ook weer aan het mobiliseren. Die staat een beetje raar / scheef.Hopelijk wordt door de standsverandering van mijn been,d.m.v. de osteotomie, de stand van mijn voet ook beter.De pijn die ik heb valt mee, als ik niks doe heb ik geen pijn.Maar ja, ik wil ook wel weer eens een eind lopen zonder kruk. Kortom ik ga ervoor en hoop dat het resultaat goed is. Ik wens je veel sterkte!
    Hartelijke groet,Marion

    #428 Reactie

    Wouter

    Hallo allen,

    ben vorig jaar gevallen bij het skiën en heb toen m’n linkerbeen overstrekt (mooi id foute richting geplooid dus) waardoor de knie, en meerbepaald het tibiaplateau het begeven heeft. Na een onmiddelijke operatie waarin alles werd vastgezet dmv schroeven wachtte me een revalidatie van 3 maanden waarna alles “zogezegd” in orde zou komen… niet dus, de schroeven staken in de weg en er had zich littekenweefsel en teveel aan kalk gevormd binnen de knie: strekken en plooien was dus vrijwel onmogelijk. Dus tweede operatie in augustus vorig jaar; schroeven weg, kalk enzo weg… paar dagen later stond de wonde op openscheuren omw. van een bloeduitstorting onder het litteken. Opnieuw knie opengesneden enzovoorts… om dan weer aan een revalidatie te beginnen (de spiermassa in je been verdwijnt namelijk op een week tijd). Weken later bleef ik last hebben; tendinitis, zwakke knie… bleek na onderzoek dat ook de voorste kruisband onherroepelijk geraakt was. Om een derde operatie te vermijden moet ik zoveel mogelijk de kracht in het bovenbeen ontwikkelen en dat zou dat dan compenseren.
    Maar goed, als ik je één tip kan geven; fiets!!! zoveel mogelijk, je kan niet geloven hoe sneller je knie dan geneest.
    Ondertussen ski ik zonder problemen en ondervind ik nog weinig last, alhoewel joggen, voetballen enz… waarschijnlijk voorgoed tot het verleden behoren.

    #429 Reactie

    Ellen

    hallo allemaal
    ben ondertussen terug op controle geweest mijn tibia plateau was goed aan het genezen er was voldoende kalk aanmaak ,
    bij mijn scheenbeen was er ook al kalkaanmaak ! dus alles zou weer (( goed ))
    komen .
    mijn voet begint ook weer wat recht te gaan staan en lopen welleswaar met een en soms twee krukken (als ik vermoeid ben )lukt ook al wat beter ,
    mijn kinesist zegt door veel te lopen gaat je voet vanzelf weer alle spieren gebruiken dus hoe meer je loopt of als da nie lukt fietsen ja gaat het steeds beter .
    ik zelf heb best wel een hekel aan fietsen , ik heb me een minitrimmer aangeschaft waar ik zittend op een zetel kan fietsen en dat gaat wel heel goed .
    ik weet wel dat mijn been niet meer word wat eerst was !
    maar als ik maar weer kan lopen zonder krukken en niet meer afhankelijk hoef te zijn van andere en weer kan werken enzo dan ben ik weer gelukkig !
    op mijnknie zitten zal wel nooit meer lukken ,
    op mijn hurken nu ook nog niet maar wie weet !
    mijn been helemaal strekken gaat bijna ,maar dat hoeft niet voor goed te lopen
    aldus mijn kinesist !
    dus er zit ons niks anders op dan de moed niet op te geven
    en goed te oefenen ,
    maar ja ben je dan zover dat je weer bijna alles kan , komt weer het volgende met een operatie weer als gevolg !
    nu hoop ik dat dit voor mij bijna het laatste is . het duurt al drie jaar !
    ik moet pas weer in september terug op controle , dan zal er mijn verlengingsnagel die nog in mijn scheenbeen zit eruit gehaald worden !
    wie weet wat er mij dan weer te wachten staat .
    tegen die tijd zal ik wel weer kunnen lopen zonder krukken , en dan weer effe met krukken !
    en dan wie weet !!
    ik wens jullie allemaal héél veel sterkte en geef de moed niet op ,
    iedereen kan je steunen maar je moet toch alles zelf doen toch !!
    marion 8gr dat je onderbeen scheef staat heb je daar veel last van ?
    groetjes jet

    #923 Reactie

    Lianne

    Hallo allemaal,

    10 oktober 2014 heb ik een scooter ongeluk gehad, waarbij ik mijn tibia plateau van mijn linker been volledig heb verbrijzeld.

    Na binnenkomst met de ambulance hebben ze verschillende onderzoeken gedaan, om te kijken of ik een spoed operatie nodig had. Gelukkig zaten mijn bloedvaten niet beknelt, waardoor ik eerst een week in het ziekenhuis met gips heb gelegen om de zwelling te laten afnemen. Een week na mijn ongeluk ben ik geopereerd en troffen ze echt een verschrikkelijke rommel aan. Ze hebben zo goed als geprobeerd alles weer beetje op zijn plek te krijgen en alles is met 20 schroeven en 3 grote platen vast gezet. Maar van een kapot geslagen biscuit kan je ook geen netjes heel biscuit meer maken.

    Na nog een week ziekenhuis, mocht ik met veel geluk naar Sophia revalidatie centrum. Hier heb ik 12 weken lang intern gelegen (weekend naar huis) en hard aan revalidatie gewerkt. Zover het kon, want ik mocht 3 maanden mijn been niet belasten.

    8 januari 2015 had ik mijn belangrijke controle. Hier werd besloten dat ik mocht gaan opbouwen naar 50% belasten (dus met 1 kruk lopen). Gelukkig heb ik niet tot nauwelijks pijn. Het zit het soms gewoon niet lekker. Op die dagen doe ik het dan gewoon rustig aan en ik denk dat het gewoon een kwestie van wennen is dat het nu even anders aan voelt.

    Mijn revalidatie loopt ruim op schema. Ik merkt dat mijn lichaam zelfs steeds aangeeft of het wel of niet kan, hier luister ik ook echt naar en zo wordt ook mijn revalidatie bepaald. Ik doe soms ineens onverwacht dingen, zoals bijvoorbeeld dat laat ik mijn kruk staan en loop ik ineens zonder kruk naar de keuken of stap ik al met mijn linker been de traptrede op.

    19 maart 2015 had ik mijn nieuwe controle. De chirurg was echt verbaasd over wat ik allemaal al kan. Hij had het niet verwacht. Hij zei: als ik je vergelijk met andere met zo’n zelfde breuk zijn die in dit stadium nog niet zo ver als dat jij nu bent. Dat gaf me veel positieve wilskracht! Op naar 100% belasten :)

    Ik loop in huis al zonder krukken en zelfs soms al kleine stukken buiten het huis. Bij lange of onbekende stukken neem ik mijn kruk(ken) wel mee. Ook rij ik al een aantal weken weer auto, wat me een hoop vrijheid geeft.

    Ik mis op dit moment nog echt kracht in mijn been. Bijvoorbeeld om door te kunnen stappen de trap op en af of zelfstandig te zwemmen zonder hulpmiddelen en coördinatie ontbreekt hier en daar ook nog.

    Maar dat is ook logisch want zit dan wel 6 maanden na mijn ongeluk, maar mag pas 3 maanden mijn been belasten.

    Ik neem alles stap voor stap, al zijn het kleine stapjes. Ook sta ik positief in mijn revalidatie en heb ik echt doorzettingsvermogen. Als iets niet meer lukt, ga ik gewoon kijken of ik het anders kan doen.

    21 april 2015 CT-scan gehad. Helaas was er op de scan te zien dat mijn bot dichtheid nog niet 100% is, er was dus nog niet veel botgroei. Verder vond de chirurg mij erg netjes lopen (aan het einde van de dag loop ik altijd minder netjes door vermoeidheid), dit had hij in eerste instantie niet gedacht. Beter compliment kan je niet krijgen. Daarnaast kan ik mijn knie bijna net zo ver buigen als mijn goed knie. In gestrekte stand in mijn knie wel al stabiel, maar in gebogen stand niet. Ik heb gister op advies van de chirurg een knie brace laten aanmeten. Dit zorgt ervoor dat mijn knie stabiel gehouden wordt (omdat hij soms nog eens smokkelt), zodat ik beter mijn kracht opbouw kan trainen. Daarnaast neemt de brace een deel over van de belasting als mijn been echt moe wordt bij lange afstanden. Hij is volgende week klaar mijn brace, dus ik ben benieuwd!

    Verder adviseert mijn chirurg in een squat houding tegen de muur 10 x per dag te gaan staan, om de kracht opbouw van mijn bovenbeen te versterken. Ik loop kleine stukken zonder kruk, maar gaat het boven de uithoudingsvermogen van mijn been heb ik nog 1 kruk nodig.

    Bij de fysio ben ik de afgelopen week extra gaan trainen, dus veel op 1 been doen. Het voelt dan net of er een beton blok op je onderbeen ligt. Maar het voelt zo gek omdat het stuk helemaal verbrijzeld was, dus het is geen normaal oppervlak meer. Daar heb ik de laatste dagen wel echt meer last van. Soms zelfs een beetje branderig.

    Ook merk ik dat sommige mensen (wie je denkt dat vriendinnen zijn) denken dat je echt niets meer kan en niet spoort ofzo. Maar ik ben veel verder dan de chirurgen hadden durven dromen. Het is gewoon raar dat “vriendinnen” überhaupt durven te zeggen, ‘we willen geen rekening met je houden’ en je buitensluiten, omdat je nu tijdelijk niet alles mee kan doen als voor het ongeluk. Ik voel me totaal niet beperkt, ik doe lekker de dingen die ik wel kan en ben veel meer van het leven gaan genieten. Het zal uit eindelijk meer een beperking voor mij moeten zijn, dan voor hen. Want ik moet tenslotte op van alles inleveren en zij dan maar een klein beetje.

    Ach je leert je echte vrienden in de zwaarste tijden kennen!

    Ik vind het interessant om iedereen zijn/ haar verhalen te lezen, omdat iedereen begrijpt wat je meemaakt.
    Hoop dat mensen ook wat aan mijn ervaringen hebben.

    Allemaal veel sterkte met deze revalidatie strijd! You can do it.

    Groetjes :)

    #944 Reactie

    Lotte

    Hallo allemaal,

    Ook ik heb letsel gekregen aan mijn tibia plateau. Op 30 september 2014 gooide een paard (niet mijn eigen) mij af en ging ik door ijzerdraad heen. Direct wist ik dat het niet goed zat en dat er een ambulance moest komen. In het ziekenhuis in Hoogeveen zeiden ze al naar 1 foto en een CT-scan dat zij mij niet konden helpen en dat ik met spoed naar het Schepers ziekenhuis in Emmen moest worden gebracht. Eenmaal in Emmen had de chirurg de foto en de CT-scan al ontvangen. Toen kwam de diagnose. Linkerbeen tibia plateau compleet verbrijzeld, kraakbeen zwaar beschadigd, kniebanden/kruisbanden kapot of extreem opgerekt (dit zou verder onderzocht worden zodra mijn spieren weer aangesterkt waren door fysiotherapie . Mijn tibia plateau was alleen zo erg verbrijzeld dat hij eerst mijn functies en gevoel moest controleren omdat hij rekening hield met een amputatie. Godzijdank kon ik mijn been houden. Met een botdonor en plaat- en schroefwerk konden ze mijn tibia plateau weer enigszins herstellen maar ik zou altijd blijven voelen wat ik die ene dag had gedaan zeiden de chirurgen.

    Ik kreeg geen gips, alleen een stijve brace die m’n been recht hield. Na 4 dagen in het ziekenhuis mocht ik naar huis en moest ik direct gaan oefenen met een kinetic knie apparaat.
    Na een maand oefenen, rolstoel en bed gebonden werd ik ‘s nachts wakker met benauwdheid die niet meer over ging. 2 dagen later werd ik afgevoerd naar de spoedeisende hulp met een longembolie. Ondanks het trouw elke dag fragmin spuiten, kreeg ik toch trombose die waarschijnlijk is losgekomen en in mijn longen is gaan zitten. Na 2 dagen mocht ik weer naar huis en stond mijn leven nog meer op de kop als dat het al was. 26 jaar oud, knie verbrijzeld en onder wekelijkse controle bij de trombosedienst voor een meervoudige longembolie. En voor iemand die al niet gek is op naalden is elke week bloedprikken geen pretje.

    2 keer per week fysiotherapie of eerder eigenlijk fitness want dat is het echt; een work out! Het helpt me echt goed. In november kon ik mijn rolstoel uit en beginnen te oefenen met krukken. Eerst onbelast en daarna 25% waarbij het toen tijd werd voor een nieuwe brace. Een waarin ik mijn knie kon buigen! Ik was zo blij. Weer een stapje dichterbij normaal lopen. Daarna ging het allemaal snel. Ik was (ben) koppig en moest en zou alles zelf ik ieder geval proberen. Ik heb geknokt en me uit de naad gewerkt en vanaf januari kon ik weer stukjes zonder krukken lopen.

    De controles kwamen en gingen en ik wist dat ik nog 1 operatie zou krijgen. Mijn knie was zeer instabiel en ik kon niet zonder mijn brace. Mijn knie knikt alsware zijwaarts naar binnen en kan mij ondanks de sterke spieren af en toe zo lijkt het niet dragen. Naar nog een controle kreeg ik te horen dat niet alleen mijn kniebanden kapot waren maar grootste probleem mijn bot was. Mijn tibia plateau stond zo verkeerd dat ik een 3dimensionale reconstructie nodig zou hebben. Hiervoor zou hij nog minstens 4 operaties nodig hebben om beetje bij beetje mijn tibia plateau op te hogen. En dan nog kan mijn chirurg niet met zekerheid zeggen of ik ook zonder mijn brace zal kunnen.

    Gisteren, 1 juni heb ik een kijkoperatie gehad vanwege de pijn. Hierbij hebben ze het afgebrokkelde kraakbeen (en dat zal steeds meer afbrokkelen en dus heb ik over een aantal jaar een kunstknie nodig) verwijderd en weer een beetje bijgevijld, een paar botsplinters verwijderd en mijn meniscus gecontroleerd die ook gescheurd blijkt te zijn. De pijn valt vandaag gelukkig mee en ik hoop dat het met het verwijderen van alle rommel uit m’n knie ik ook voorlopig een beetje pijnvrij zal zijn. Tot de grote operaties beginnen voor de 3dimensionale reconstructies beginnen ergens in september of oktober in elk geval. Hoop ik.

    Tot die tijd moet ik het er maar mee doen. Helaas zal de pijn nooit meer helemaal weg gaan en hou ik hier een beperking aan over. Toch ben ik wel blij aan de ene kant. Mensen schrikken als ik ze vertel wat ik heb en vinden het wel heel erg. Ik zeg dan dat het mee valt en erger had gekund. Ik ben allang blij dat ik mijn been mocht houden! Ik kom nooit meer weg bij de fysiotherapeut en er liggen nog wat operaties in het verschiet maar ik hou goede hoop. Ik ben sneller hersteld en doe het beter als de chirurgen hadden verwacht. Dus wie weet valt het in de toekomst allemaal wel mee. We wachten nu eerst 25 juni af. Dan hoor ik of mijn longembolie weg is. In dat geval spring ik (figuurlijk) een gat in de lucht!

    Voor iedereen hier heel veel sterkte en succes nog en bedankt voor het delen van jullie verhalen. Ondanks dat het stuk voor stuk heftige verhalen zijn, voelt het goed te lezen hier niet alleen in te staan.

    Liefs Lotte

    #945 Reactie

    Zus

    Test

    #946 Reactie

    Zus

    Hallo allemaal ,

    Ik heb in juli 2014 mijn tibia plateau verbrijzeld door van de fiets te vallen
    Mijn knieschijf lag eruit en hebben ze eerst met een roesje te plekken op de weg erin gedaan , toen met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht in Sneek , daar kreeg ik dus te horen na vele onderzoeken en scans dat de tibia plateau verbrijzeld was en gezakt was .
    Toen mijn been in de spalkgips een week voor de zwelling en toen ik kreeg ik mijn eerste operatie en 6 dagen later de tweede operatie , ze hadden dus de buitenkant en de binnenkant op gehaald voor twee plaatjes en 12 schroeven erin te doen , ik had vreselelijke pijnen zelf morfine hielp niet , na drie weken ziekenhuis mocht ik eindelijk naar huis met alle hulpmiddelen zoals rolstoel, krukken , rollator , papegaai , douchstoel enz… Ik kreeg fisio thuis en was gelijk begonnen met een stoelfietsje , na een maand zijn we begonnen op de hometrainer
    Het revalidatie ging heel moeizaam en met veel pijn
    Net voor de kerst 2014 ben ik door de knie gegaan ( ik liep binnen met 1 kruk ) dus weer de scan in en daar zagen ze dat de kniebanden uitgerokken waren , dus moest weer de brace aan ( die hadden we ondertussen afgebouwd )
    Maar vanaf de kerst is het dus alleen maar slechter geworden en ook kreeg ik al meer pijn , ik heb net onder de knie een snijdende pijn overdwars , vreselijke steken en ook brandige gevoel , soms ook net of er allemaal mieren in mijn knie en onder been lopen .
    Vier maanden terug hebben ze mij nog in de M R I gedaan en toen zagen ze allemaal slijtage en dat ik dus na dat het ijzerwerk eruit kan snel een nieuwe knie nodig zal moeten hebben
    Heb nu ook sinds een week een steunkous voor het vocht in de onderbeen en voet , ook de onderbeen is erg pijnlijk
    Ik ben dus aldoor in behandeling geweest in Sneek ziekenhuis bij een trauma Chirurg , een maand geleden hebben we een secentopinie aangevraagd , ik ben dus gisteren voor het eerst in het Sintmaarten Kliniek geweest in Nijmegen , gelijk foto’s gemaakt en een scan , daar vertelde ze dat mijn kniebanden kapot zijn , in Sneek zeiden ze uitgerokken en in Sneek konden ze daar niks aan doen , gelukkig zeiden ze in Nijmegen van : maar wij wel . Nijmegen had wel papieren gekregen van Sneek maar geen oude scans of Mri , dus die gaan ze nu op vragen en als ze alles hebben dat bellen ze mij dat ik weer kan komen voor wat ze kunnen doen en horen we de uitslag van de scan van gisteren en hopelijk is de bot goed dicht gegroeid want dan kan het ijzerwerk eruit
    Ik heb gisteren gevraagd : gaan jullie mij helpen en hij zei ja , dat doen we !!! Ik hoop echt dat ze mij kunnen helpen en zeker mij verlossen van deze vreselijke pijnen , ik kan amper een klein stukje lopen met krukken , dus gebruik veel de rolstoel en heb een scootmobiel voor buiten en moet de brace dragen want het is niet vertrouwd om zonder te lopen , Ondertussen zijn we 11 maanden verder en ik ben niks vooruit gegaan , zijn er nog meer mensen met zulke klachten ??? En zijn jullie bekend in Nijmegen bij het sintmaatens kliniek ?
    In afwachting mijn groeten en natuurlijk voor iedereen heel veel sterkte
    Liefs Zus

    #990 Reactie

    Nico

    Hey,

    Eerst en vooral een pluim voor jullie Nederlanders: nuttige en informatieve websites maken, daar kunnen wij Belgen nog iets van leren!!
    Het doet deugd om hier gelijkaardige verhalen te lezen, want hoewel elk getuigenis apart is, zijn er steeds herkenbare stukken terug te vinden.

    6 weken geleden ben ik gevallen tijdens het longboarden. Rustig aan het cruisen, verkeerd manoeuvre en de grond op. Resultaat: geen schrammetje te zien maar wel een verbrijzeld tibia-plateau. Aangezien het net een verlengd weekend was, diende ik 5 dagen op de operatie te wachten. Buiten het ‘recht trekken’ van het been om een open plaaster te kunnen aanbrengen (onder ketamine verdoving, damn dat was heftig) niets speciaals te melden. De chirurg was op vakantie en heeft me pas enkele uren voor de operatie gebriefd over de toekomst van mijn knie. Ik zou 60% van mijn knie-capaciteit behouden en na 10 jaar hoogst waarschijnlijk een prothese. Dat nieuws kwam hard aan en vond ik niet bevredigend. Daarom besloten om naar een ander ziekenhuis te gaan op aanraden van een bevriend kinesist.

    Vond een second opinion echt wel belangrijk in dit geval. Ik ben 33 jaar en sportief, en hoop dat ik dat toch verder ga kunnen zetten in de toekomst. Natuurlijk heb je er het raden naar wie nu de beste chirurg is om je op te lappen. Nu goed, de tweede opinie bevestigde de eerste… Twee platen en 12 pinnen, flink wat kunst-bot om de ‘de kruimels bij elkaar te plakken’ en mijn onderbeen 5° gedraaid om artrose in de toekomst te vertragen. 5 volgende dagen na de operatie waren zeer zwaar aangezien morfine de pijn onvoldoende kon verzachten. Na twee weken mocht ik naar huis.

    Ondertussen ben ik 4 weken verder. Ik neem nog steeds grote dosissen pijnstillers (Tradonal). Dagelijkse kinetec sessies en een half uur bezoek van de kinesist die ik liever zie gaan dan komen… De eerste controle bij de chirurg is goed verlopen. Ik moet zeker nog 4 weken wachten alvorens terug te starten met belasten. Sinds een week kan ik de knie ongeveer 40° plooien, maar ik maak niet veel vooruitgang meer. Hoezeer de kinesist trekt en sleurt…

    De rode draad in al de verhalen is naast het fysieke ‘afzien’, blijkbaar de onzekerheid over de toekomst. De dokters lijken zelden (positieve) vooruitzichten mee te willen geven over de toekomst. Dit is voor mij ook het moeilijkste momenteel. Longboarden zal ik waarschijnlijk niet meer doen, maar hoop nog vele andere fysieke activiteiten te kunnen uitvoeren. En om met een positieve nood te eindigen: eindelijk kan ik mijn achterstand op het lezen van boeken en bekijken van tv series rustig en ongestoord afwerken :-)

    Succes allemaal!

    Nico

14 berichten aan het bekijken - 1 tot 14 (van in totaal 14)
Reageer op: tibiaplateau breuk
Mijn informatie:





<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre> <em> <strong> <del datetime=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">

Smileys worden automatisch omgezet. Klik hier om te zien welke smileys beschikbaar zijn.

Advertenties

Letselschade verhalen